Waar gaat het naartoe en wat doe jij?

Het is de ochtend na de avond, waarop in Nederland een zogenaamd protest werd geuit tegen de avondklok. Vanuit ons recht in deze democratie om te mogen protesteren, om voor je mening uit te komen, vonden enkele honderden relschoppers het nuttig en belangrijk om auto’s, fietsen en ruiten van nietsvermoedende burgers die netjes hun avondklok uitzaten, te vernielen. Winkelruiten ook, en de winkels werden gelijk ook maar geplunderd, nu ze er toch waren. Gewapend met messen en golfballen, stoeptegels en bakstenen, gingen ze de politie en ME te lijf.

Vreedzame koffie-demonstranten werden de dupe van deze relschoppers. Zij werden aanvankelijk met rust gelaten, maar uiteindelijk toch ook hardhandig van pleinen en parken geveegd.

Een voedingsbodem voor alle partijen… Dus we staan pas aan het begin. Wat is er nu eigenlijk aan de hand? Waar staan we in verdeeld Nederland?

Iedere groepering voelt zich in Nederland veilig genoeg om van zich te laten horen. Netjes en ronduit onbeschoft. Vriendelijk en haatdragend. Respectvol en volslagen respectloos.

Lees verder

Een nieuw jaar, nieuwe plannen

Lieve schrijvers, bijlesklanten en volgers,

Er is een nieuw jaar begonnen. 2021 is gestart en voor velen lijkt dit het jaar waarin alles weer normaal wordt. Althans, zo lees ik veel op social media en ook ons eigen kabinet deelde aan het einde van het jaar mede dat als de vaccinaties zouden starten, dat we dan weer alles los kunnen laten.

Maar zo snel werkt dat natuurlijk helemaal niet. Sterker nog, momenteel zitten we in een periode waarin we juist eerder een verlenging dan een versoepeling van de maatregelen kunnen verwachten… Ik probeer er in ieder geval realistisch naar te kijken, zodat ik niet teleurgesteld word.

2020 was ook mooi!

Vanwege de huidige maatregelen kan ik nog steeds geen Schrijfcafés organiseren, en ook bijles is erg lastig nu. Maar mijn leven heeft niet stil gestaan en ik heb in 2020 ontdekt hoe ik nu verder vorm wil geven aan mijn ondernemingen. Op 1 april 2020 opende ik de yoga- en fitnessstudio Jewel body & mind. Tegen alle coronaverwachtingen in, is deze studio de afgelopen maanden gaan groeien en bloeien. Qua ledental zijn we ruim verdubbeld en de groei zet nog door. In 2020 deed ik ook mijn yoga-opleiding, die wel wat vertraging heeft opgelopen. Ik zou in december alles afronden, maar de komende maanden ben ik er ook nog wel even zoet mee. Dat vind ik overigens totaal niet erg, want het is een heerlijke opleiding.

Voor 2021 zijn de plannen ook al gaan borrelen. Bij Mooi in Panningen volgde ik het zelfontwikkelingsprogramma Droomdoelen en daaruit is de droom ontstaan om met Jewel body & mind door te groeien naar een studio voor bewust en vitaal leven. Yoga en fitness bieden we al, maar ik wil mezelf door ontwikkelen naar Vitaliteitscoach en Senior-trainer. Hiervoor zal ik ook 2 nieuwe opleidingen starten.

Al deze mooie ontwikkelingen betekenen dat ik TAALjuweel langzaamaan ga afbouwen. Ik zal in 2021 geen redactiewerk meer doen en ook geen tekstproductie. Bijlestrajecten worden netjes afgerond, maar ik ga geen nieuwe opstarten. Ik blijf wel actief met tieners en jongeren werken: yoga/fitness/vitaliteitsprogramma’s voor deze doelgroep, die het momenteel extra zwaar heeft. Hierover lees je t.z.t. meer op de website van Jewel body & mind.

Wie schrijft die blijft!

Schrijfcafés blijf ik organiseren. Waarschijnlijk start ik met eens per maand; uit te breiden naar vaker, als daar vraag naar is. De Schrijfcafés zullen plaatsvinden in de studio van Jewel body & mind. Hier kunnen we gezellig zitten, koffie en thee zijn aanwezig en voor wat lekkers zorg ik ook. Wanneer de eerste keer zal zijn, moet ik even laten afhangen van de snelheid van de versoepelingen en de mogelijkheden daarbinnen.

Voor mij geeft het veel rust dat ik heb kunnen besluiten dat TAALjuweel langzaam mag afbouwen. Ik heb mijn pas gevonden en voel me als een vis in het water in mijn eigen studio. Ik wil iedereen bedanken voor de fijne samenwerking in de afgelopen jaren. Mede dankzij jullie heb ik mij kunnen ontwikkelen en heb ik mijn passie verder kunnen ontdekken. Voor iedereen de allerbeste wensen voor 2021 én daarna en wie weet tot ziens aan de schrijftafel óf op de yogamat.

Namasté,

Judith

Jewel Panningen

TAALjuweel heeft een zusje!

Tsjonge, wat een bijzonder mooie periode is dit toch. Ja, bizar, en soms vervelend vanwege allerlei restricties, maar er gebeurt zoveel moois!

Neem de herwaardering van ons zorg- en onderwijspersoneel. De denkshift bij werkgevers en werknemers over arbeidstijden en woon-werkverkeer. Het collectieve bewustzijn dat we een kwetsbare soort zijn, die bewust en verantwoord met elkaar en de planeet moet omgaan om te overleven… Ik vind het allemaal positief!Logo groot_vierkant

En dan heeft TAALjuweel in deze bijzondere tijd ook nog een zusje gekregen! Op 1 april 2020 zag Jewel body & mind het levenslicht! Een centrum voor de zelfbewuste vrouw, waar jij kunt werken aan een gezond lichaam en een veerkrachtige mind. Bij Jewel kun je terecht voor lessen yoga, Pilates, Barre-work en Sculpt&Fit. En daarnaast organiseert Jewel workshops en lezingen op het gebied van bewust en gezond leven. Last but not least kun je na de zomer bij Jewel ook terecht voor schrijfcafés en schrijfworkshops.

IMG_3051

Schrijfcafé bij STEK Venlo

Dit alles betekent dat de werkzaamheden op het gebied van taalles en bijles goed op tijd moeten worden gepland, omdat mijn agenda sneller vol zal zitten. Maar samen gaan we dat fixen.

De schrijfcafés bij STEK Venlo gaan gewoon door als gepland. De eerstvolgende is op vrijdag 19 juni, 11.00-13.00 uur.

 

 

Ik en heel trots op Jewel body & mind. Na veel overleg en denkwerk heb ik in januari de stappen gezet om dit mogelijk te maken en 2 maanden geleden ging de yogastudio open. Het past heel erg bij mij en bij mijn manier van leven. TAALjuweel sluit daar met haar visie volledig bij aan.

Tot snel!

Als tradities je niet meer helpen…

Ieder gesprek, artikel, iedere nieuwsbrief of e-mail begint tegenwoordig met een variatie op de zin: het zijn rare tijden…

En in zekere zin klopt dat natuurlijk, want de periode die we nu de corona-crisis noemen, wijkt in veel opzichten af van de periode daarvoor. Voor de meeste mensen zit hem dat verschil gelukkig alleen in de maatregelen van het kabinet, zoals de anderhalvemetersamenleving, het thuis werken en de sluiting van vele ‘openbare’ gelegenheden. Ik zeg ‘gelukkig’, want het had ook zo kunnen zijn dat je leven drastisch was veranderd door een IC-opname of zelfs het verliezen van een dierbare. Voor hen die dit meemaken: heel veel sterkte in de moeilijke tijd die voor je ligt.

Maar voor de meeste mensen is het coronavirus zelf nog niet letterlijk in hun leven. We passen ons met z’n allen aan om de druk op zorgpersoneel zo klein mogelijk te houden. We weten immers, dat het virus nog altijd om zich heen grijpt en dan ook vaak hevig huishoudt. Maar als we allemaal anderhalve meter van elkaar blijven, en dat dan als we er écht uit moeten voor boodschappen of werk dat niet op afstand kan, misschien een rondje met de hond, als we in die gevallen goed afstand houden, dan doseren we de verspreiding.

stilstaan-vooruitgang

Het lijkt zo makkelijk. Maar de praktijk wijst anders uit. Want er wordt aan ons gevoel van vrijheid en zelfbeschikkingsrecht getornd. Lees verder

Eerste datum Schrijverscafé bekend!

Lieve schrijvers,

In het Schrijverscafé komen we bij elkaar om samen te werken aan ieder ons eigen tekst. Want samen schrijven creëert een fijne omgeving, haalt de vrijblijvendheid ervan af en we kunnen elkaar inspireren en van feedback voorzien.

Het eerste TAALjuweel Schrijverscafé zal plaatsvinden op woensdag 18 september, van 19.00-21.00 uur. 

Locatie: Balletstudio Susan, Markt 79 te Panningen. De ingang is naast de Hema. Volg de trap omhoog.

foto-schrijven-en-thee.jpg

Ik zorg voor koffie thee en iets lekkers. Neem jij je eigen schrijfsels mee? En misschien iets anders dat je nodig hebt, óf dat ons kan inspireren.

Kosten: €7,50 (incl. onbeperkt koffie/thee + versnapering)

Meld je aan via info@taaljuweel.nl.

De medewerker van de toekomst

Eerder vandaag had ik een gesprek met Emmy: vierdejaars studente aan een lerarenopleiding. Het gesprek ging over Agora, en over haar positieve vibes bij deze onderwijsfilosofie. Ze had erover gehoord en was zelfs op bezoek geweest bij Agora in Roermond en Groesbeek, vanuit haar opleiding. Maar ze vertelde me ook dat de helft van de klas met wie ze de opleiding was begonnen, al weer was afgehaakt en dat van de klas die nu nog over bleef, misschien 15% ook daadwerkelijk leraar wilde worden. De anderen studeerden liever door, maar zagen zichzelf in ieder geval niet voor de klas. Emmy twijfelt daar ook aan.

In de nabije toekomst is het bedrijfsleven op zoek naar veelzijdig georiënteerde mensen die weten hoe ze de hobbels op hun pad kunnen nemen. Mensen die niet alleen inhoudelijk veel weten over één vakgebied, maar die weten wat ze daar mee kunnen op verschillende andere terreinen. Oplossingsgerichte mensen die uitdagingen vooral aangaan. En daar leiden wij nu niet voor op.

 

Ik vroeg haar waardoor dat kwam en in haar ogen kwam het vooral door de stages op scholen, waarin voor veel studenten het daadwerkelijke vak van docent enorm was tegengevallen. Zij zelf vond het vooral moeilijk te ervaren dat er zoveel vanuit de school en leraren gehandeld wordt, en niet vanuit de behoeften van een kind. Daarna ging het gesprek verder over Agora onderwijs vs. regulier onderwijs. En we concludeerden eens te meer: voor beiden is er een markt, echter voor Agora is er beperkt tot geen aanbod.

Tijdens deze gesprekken word ik zelf altijd gevoed met ideeën. Het gesprek ging namelijk ook over die bedroevende cijfers: 50% haakt tijdens een opleiding af, en slechts een handjevol wil ook daadwerkelijk het beroep uitoefenen, waarvoor hij wordt opgeleid. De rest kiest weer voor een nieuwe studie. Het ging hier overigens over voornamelijk havisten en een Hbo-opleiding.

 

Werken voor de overgangsnorm

Dat geeft mij stof tot argumentatie. Want hoe kun je van een havist verlangen dat ie rond zijn 16e/17e een gerichte beroepsopleiding kiest, terwijl hij in de jaren ervoor slechts via eenrichtingsverkeer is volgestopt met zaken die school en docenten belangrijk vonden en die altijd gericht waren op de overgangsnorm? Met name havisten zijn enkel bezig met theoretische concepten die moeten leiden naar een voldoende op een toets. Ze hebben daarin weinig tot geen ruimte voor het ontdekken van eigen interesses en talenten. Als dan de keuze voor een vervolg moet worden gemaakt, wordt deze vaak nog ingegeven door uitzicht op baangarantie en de hoogte van het salaris. Sterke tiener die in deze stressvolle periode trouw weet te blijven aan zijn creativiteit en passie.

En dan die vervolgopleidingen. Gebouwen vol met docenten die veel weten over hun eigen vak en daar de verse studenten mee volstouwen, wederom vanuit hun eigen visie op belangrijkheid en in voorbereiding op een toets. Gebouwen vol studenten die allemaal aan de voordeur een keuze dienden te maken en aan die keuze vast zitten tot aan het diploma. Overstappen betekent tijdverlies, dus extra schulden. En een diploma zal er toch moeten komen…

 

Self-made-man

Het deed me ook denken aan mijn echtgenoot, die in zijn eigen handelsonderneming Petrex GMBH regelmatig te maken krijgt met nieuw personeel. Personeel van wie hij een bepaalde mate van zelfstandigheid verwacht, inzicht in de markt en creatieve oplossingen. Mensen die zelf problemen aanpakken en die niet wachten tot ze de sleutel krijgen aangereikt. Daar heeft mijn man ook helemaal geen tijd voor; hij zoekt immers extra personeel omdat de zaken lekker lopen en het dus druk is. De kandidaten hebben allemaal positieve eigenschappen en ervaringen, maar zelden vindt hij de medewerker die hij echt nodig heeft. Die mist zus, de ander mist zo. Omdat de opleiding te beperkt was; ze zijn ofwel inhoudelijk geschoold, of juist enkel zakelijk. Zelf is mijn man een zogenaamde “self-made’man”. Hij kwam als stagiair ergens binnen op een afdeling verkoop, pakte alle kansen die hem werden geboden, werd door twee oudere medewerkers gevraagd om samen een bedrijf op te starten en nu zijn ze 25 jaar en heel wat extra mensen verder.

Mijn man ontwikkelt zelf producten en markten, stak als twintiger zijn nieuwsgierige neus in allerlei zaken en vogelde op die manier zelf uit wat er nodig was om succesvol te zijn. En wat hij zelf niet goed kan, daar zoekt ie experts bij. Hij heeft dat in zich: ondernemerszin, nieuwsgierigheid en daadkracht. Het is een onderdeel van zijn persoonlijkheid. Zijn schoolloopbaan deed aanvankelijk niet vermoeden dat hij het zo ver zou schoppen, want hij dreigde eerst te doubleren in de kleuterklas, daarna doubleerde hij de brugklas, deed de mavo, meao, haakte tussendoor een keer af, deed een nieuwe opleiding en uiteindelijk vond hij dus die stageplaats.

Het is mooi dat mijn man zijn succesfactoren heeft weten te behouden, ondanks het onderwijs. Veel vaker zien we mensen afstromen, doubleren, afhaken en uiteindelijk ergens terecht komen waar ze ook niet echt gelukkig zijn, “maar ze hebben tenminste iets”. Ze ontwikkelen zich niet meer, en als ze dan een switch willen maken, lopen ze tegen muren aan: ze hebben net niet die factor die gezocht wordt, of ze missen ervaring in een dergelijke functie. En dan blijf je dus waar je zit…

infographic-5-skills-voor-de-toekomst-yune-1_bron Expeditie Loopbaan

bron: Expeditie Loopbaan

In de nabije toekomst is het bedrijfsleven op zoek naar een ander type beroepskracht dan waar wij voor opleiden. Veelzijdig georiënteerde mensen die weten hoe ze de hobbels op hun pad kunnen nemen. Mensen die niet alleen inhoudelijk veel weten over één vakgebied, maar die weten wat ze daar mee kunnen op verschillende andere terreinen. Oplossingsgerichte mensen die uitdagingen vooral aangaan, in plaats van ze te ontlopen. En die mensen kun je niet pas in het bedrijfsleven vormen. En op de HBO’s ben je ook al veel te laat. Deze ontwikkeling begint vanaf het prille begin, maar zeker op de basis- en middelbare school.

 

Agora

Bij Agora-onderwijs leren kinderen vanuit hun eigen verwondering te onderzoeken hoe dingen in elkaar zitten. Ze leren talen en geschiedenis vanuit hun eigen vraagstukken, vanuit de wens iets in de huidige tijd te begrijpen. Ze weten dat ze uiteindelijk examen moeten doen, maar bereiden zich anders voor. Leren hun eigen strategieën kennen, en worden zich bewust van dingen die ze moeilijker vinden. En belangrijker: ze leren hoe ze daar mee om kunnen gaan. Deze kinderen kunnen op hun 16e/17e veel bewuster kiezen voor een vervolg. En het zou voor hen natuurlijk nog mooier zijn, als die Hbo’s tegen die tijd ook anders te werk gaan, meer aansluiten op deze filosofie.

red monkey

De medewerker van de toekomst staat te trappelen om zijn eigen talenten te ontdekken. Misschien kiest hij voor een reguliere school, zoals u en ik die ook hebben gehad. Maar als u ook vindt dat hij een keuze moet kunnen hebben voor Agora-onderwijs in de eigen regio, steun dan ook Agora Maas en Peel. Meer weten? Klik hier. Wij zijn op zoek naar bedrijven en sympathisanten die met ons mee willen denken. En die ons wellicht financieel kunnen steunen bij de opstart, totdat we een bekostigde openbare school kunnen oprichten. Dank je!

 

Agora Roermond

Petrex GMBH

Uit het Schrijfcafé…

Vanmorgen, vrijdag 17 mei 2019, in het TAALjuweel Schrijfcafé bij STEK in Venlo, rolden deze gedachten door mijn pen op papier…

Uit de Estafette:

Kunst is overal. Op straat, graffiti, beeldhouwwerken… Maar ook prachtige etalages, architectuur, de natuur. Bomen die meedeinen op de seizoen. Twee mensen die elkaar innig zoenen. Het huppelende kind in het gras met in de hand die kale stengel die zojuist nog paardenbloempluis was. Kunst is overal, in alles en iedereen. En ik mag ervan genieten, zet mijn zintuigen open en absorbeer, observeer, relativeer en ik creëer. Zelf kunst scheppen, met mijn pen.

We nu zijn. We zijn nu, we waren eerder al. Kunst is al vanaf de eerste mens aanwezig, zegt jan. En ik dacht toen: is kunst verbonden aan de mens? Bestaat kunst sinds wij zijn? Of was kunst er daarvoor ook al? Is kunst zijn? Zijn, is kunst. En wij zijn, nu. Dus wij zijn kunst. Maar als wij kunst zijn, zijn de dieren dat dan ook? En de planten, bomen, rivieren?

Filosofisch gemijmer op de vrijdagochtend. Terwijl wij hier nu gewoon zijn…

Sprintje, naar aanleiding van een citaat:

Het is geen kunst oud te worden; het is een kunst ermee te leven. – Johann Wolfgang von Goethe

Ik heb meteen al moeite met de uitdrukking “ermee te leven”. Waarmee dan? Met het leven? Het leven ontvouwt zich vanaf het moment dat je geboren wordt. Je neemt je eerste ademteug en er is geen weg terug. De enige uitweg is de dood. Er letterlijk mee stoppen. Tot die tijd ben jij een levend kunstwerk. Ieder woord, elke stap, iedere keuze wordt vormgegeven vanuit de omgeving, de tijdsgeest, je innerlijke staat en je beeld van de toekomst. En alles wat je doet is goed. Want je doet het omdat jij daar op dat moment bent. Terugkijkend op je leven kun je niet anders dan zeggen: wat een geweldig mooi kunstwerk. En weet je wat nu zo mooi is? Net als met cultuur en kunst: niet iederéén vindt het mooi. Sommigen zelfs lelijk of verkeerd. Maar wat boeit dat? Als jij er maar achter staat….