De medewerker van de toekomst

Eerder vandaag had ik een gesprek met Emmy: vierdejaars studente aan een lerarenopleiding. Het gesprek ging over Agora, en over haar positieve vibes bij deze onderwijsfilosofie. Ze had erover gehoord en was zelfs op bezoek geweest bij Agora in Roermond en Groesbeek, vanuit haar opleiding. Maar ze vertelde me ook dat de helft van de klas met wie ze de opleiding was begonnen, al weer was afgehaakt en dat van de klas die nu nog over bleef, misschien 15% ook daadwerkelijk leraar wilde worden. De anderen studeerden liever door, maar zagen zichzelf in ieder geval niet voor de klas. Emmy twijfelt daar ook aan.

In de nabije toekomst is het bedrijfsleven op zoek naar veelzijdig georiënteerde mensen die weten hoe ze de hobbels op hun pad kunnen nemen. Mensen die niet alleen inhoudelijk veel weten over één vakgebied, maar die weten wat ze daar mee kunnen op verschillende andere terreinen. Oplossingsgerichte mensen die uitdagingen vooral aangaan. En daar leiden wij nu niet voor op.

 

Ik vroeg haar waardoor dat kwam en in haar ogen kwam het vooral door de stages op scholen, waarin voor veel studenten het daadwerkelijke vak van docent enorm was tegengevallen. Zij zelf vond het vooral moeilijk te ervaren dat er zoveel vanuit de school en leraren gehandeld wordt, en niet vanuit de behoeften van een kind. Daarna ging het gesprek verder over Agora onderwijs vs. regulier onderwijs. En we concludeerden eens te meer: voor beiden is er een markt, echter voor Agora is er beperkt tot geen aanbod.

Tijdens deze gesprekken word ik zelf altijd gevoed met ideeën. Het gesprek ging namelijk ook over die bedroevende cijfers: 50% haakt tijdens een opleiding af, en slechts een handjevol wil ook daadwerkelijk het beroep uitoefenen, waarvoor hij wordt opgeleid. De rest kiest weer voor een nieuwe studie. Het ging hier overigens over voornamelijk havisten en een Hbo-opleiding.

 

Werken voor de overgangsnorm

Dat geeft mij stof tot argumentatie. Want hoe kun je van een havist verlangen dat ie rond zijn 16e/17e een gerichte beroepsopleiding kiest, terwijl hij in de jaren ervoor slechts via eenrichtingsverkeer is volgestopt met zaken die school en docenten belangrijk vonden en die altijd gericht waren op de overgangsnorm? Met name havisten zijn enkel bezig met theoretische concepten die moeten leiden naar een voldoende op een toets. Ze hebben daarin weinig tot geen ruimte voor het ontdekken van eigen interesses en talenten. Als dan de keuze voor een vervolg moet worden gemaakt, wordt deze vaak nog ingegeven door uitzicht op baangarantie en de hoogte van het salaris. Sterke tiener die in deze stressvolle periode trouw weet te blijven aan zijn creativiteit en passie.

En dan die vervolgopleidingen. Gebouwen vol met docenten die veel weten over hun eigen vak en daar de verse studenten mee volstouwen, wederom vanuit hun eigen visie op belangrijkheid en in voorbereiding op een toets. Gebouwen vol studenten die allemaal aan de voordeur een keuze dienden te maken en aan die keuze vast zitten tot aan het diploma. Overstappen betekent tijdverlies, dus extra schulden. En een diploma zal er toch moeten komen…

 

Self-made-man

Het deed me ook denken aan mijn echtgenoot, die in zijn eigen handelsonderneming Petrex GMBH regelmatig te maken krijgt met nieuw personeel. Personeel van wie hij een bepaalde mate van zelfstandigheid verwacht, inzicht in de markt en creatieve oplossingen. Mensen die zelf problemen aanpakken en die niet wachten tot ze de sleutel krijgen aangereikt. Daar heeft mijn man ook helemaal geen tijd voor; hij zoekt immers extra personeel omdat de zaken lekker lopen en het dus druk is. De kandidaten hebben allemaal positieve eigenschappen en ervaringen, maar zelden vindt hij de medewerker die hij echt nodig heeft. Die mist zus, de ander mist zo. Omdat de opleiding te beperkt was; ze zijn ofwel inhoudelijk geschoold, of juist enkel zakelijk. Zelf is mijn man een zogenaamde “self-made’man”. Hij kwam als stagiair ergens binnen op een afdeling verkoop, pakte alle kansen die hem werden geboden, werd door twee oudere medewerkers gevraagd om samen een bedrijf op te starten en nu zijn ze 25 jaar en heel wat extra mensen verder.

Mijn man ontwikkelt zelf producten en markten, stak als twintiger zijn nieuwsgierige neus in allerlei zaken en vogelde op die manier zelf uit wat er nodig was om succesvol te zijn. En wat hij zelf niet goed kan, daar zoekt ie experts bij. Hij heeft dat in zich: ondernemerszin, nieuwsgierigheid en daadkracht. Het is een onderdeel van zijn persoonlijkheid. Zijn schoolloopbaan deed aanvankelijk niet vermoeden dat hij het zo ver zou schoppen, want hij dreigde eerst te doubleren in de kleuterklas, daarna doubleerde hij de brugklas, deed de mavo, meao, haakte tussendoor een keer af, deed een nieuwe opleiding en uiteindelijk vond hij dus die stageplaats.

Het is mooi dat mijn man zijn succesfactoren heeft weten te behouden, ondanks het onderwijs. Veel vaker zien we mensen afstromen, doubleren, afhaken en uiteindelijk ergens terecht komen waar ze ook niet echt gelukkig zijn, “maar ze hebben tenminste iets”. Ze ontwikkelen zich niet meer, en als ze dan een switch willen maken, lopen ze tegen muren aan: ze hebben net niet die factor die gezocht wordt, of ze missen ervaring in een dergelijke functie. En dan blijf je dus waar je zit…

infographic-5-skills-voor-de-toekomst-yune-1_bron Expeditie Loopbaan

bron: Expeditie Loopbaan

In de nabije toekomst is het bedrijfsleven op zoek naar een ander type beroepskracht dan waar wij voor opleiden. Veelzijdig georiënteerde mensen die weten hoe ze de hobbels op hun pad kunnen nemen. Mensen die niet alleen inhoudelijk veel weten over één vakgebied, maar die weten wat ze daar mee kunnen op verschillende andere terreinen. Oplossingsgerichte mensen die uitdagingen vooral aangaan, in plaats van ze te ontlopen. En die mensen kun je niet pas in het bedrijfsleven vormen. En op de HBO’s ben je ook al veel te laat. Deze ontwikkeling begint vanaf het prille begin, maar zeker op de basis- en middelbare school.

 

Agora

Bij Agora-onderwijs leren kinderen vanuit hun eigen verwondering te onderzoeken hoe dingen in elkaar zitten. Ze leren talen en geschiedenis vanuit hun eigen vraagstukken, vanuit de wens iets in de huidige tijd te begrijpen. Ze weten dat ze uiteindelijk examen moeten doen, maar bereiden zich anders voor. Leren hun eigen strategieën kennen, en worden zich bewust van dingen die ze moeilijker vinden. En belangrijker: ze leren hoe ze daar mee om kunnen gaan. Deze kinderen kunnen op hun 16e/17e veel bewuster kiezen voor een vervolg. En het zou voor hen natuurlijk nog mooier zijn, als die Hbo’s tegen die tijd ook anders te werk gaan, meer aansluiten op deze filosofie.

red monkey

De medewerker van de toekomst staat te trappelen om zijn eigen talenten te ontdekken. Misschien kiest hij voor een reguliere school, zoals u en ik die ook hebben gehad. Maar als u ook vindt dat hij een keuze moet kunnen hebben voor Agora-onderwijs in de eigen regio, steun dan ook Agora Maas en Peel. Meer weten? Klik hier. Wij zijn op zoek naar bedrijven en sympathisanten die met ons mee willen denken. En die ons wellicht financieel kunnen steunen bij de opstart, totdat we een bekostigde openbare school kunnen oprichten. Dank je!

 

Agora Roermond

Petrex GMBH

Een gedachte over “De medewerker van de toekomst

  1. José Koopmans zegt:

    Je hebt helemaal gelijk, het onderwijs loopt al heel lang achter de feiten aan, het belangrijkste voor een leerling is goed onderwijs dat nu aansluit en op de toekomst. Het onderwijs is in mijn gevoel een ondergeschoven kindje, waar te veel bezuinigd is en geen goede visie op wat er moet veranderen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s